NAZIM HİKMET'TEN YAŞAMAYA DAİR

YAŞAMAK AĞIR BASTIĞINDA

Ozan Nazım Hikmet (Ran), yazdığı şiirleri nedeniyle 1925 yılından başlayarak 11 davadan yargılandı. 1938 yılında cezaevine girdi. 12 yıl boyunca 4 cezaevinde süren mahpusluğu sağlığını da tehdit etmeye başladı. 1944’te karaciğeri ve kalbi isyan etti. Cezaevi şartlarında tedavi olmaya çalışırken 1947’de 3 bölümden oluşan “Yaşamaya Dair” şiirini yazdı. Şiirin ilk bölümünde “zeytin”den de söz etti. Ölüme inat yaşamak ağır bastığında zeytin ağacı dikmeyi önerdi. İşte o şiir:

YAŞAMAYA DAİR  1

Yaşamak şakaya gelmez,

büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın

bir sincap gibi mesela,

yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,

yani o derecede, öylesine ki

mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,

yahut kocaman gözlüklerin,

beyaz gömleğinle bir laboratuvarda

insanlar için ölebileceksin,

hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,

hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,

hem de en güzel en gerçek şeyin

yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,

yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,

hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,

ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,

yaşamak yanı ağır bastığından.